به نام خداوند خورشید و ماه

به نام خداوند خورشید و ماه

که دل را به نامش خرد داد راه

جز او را مدان کردگار سپهر

فروزنده ی ماه و ناهید و مهر

به دانش گرای و بدو شو بلند

چو خواهی که از بد نیابی گزند

ز دانش در بی نیازی بجوی

و گر چند سختیت آید به روی

ز نادان بنالد دل سنگ و کوه

ازیرا ندارد بر کس شکوه

توانا بود هر که دانا بود

ز دانش دل پیر برنا بود

/ 1 نظر / 32 بازدید
آرزو

یادش به خیر.تو ابتدایی باید حفظ میکردیمش.